Widziałam się dziś z Maryśką. Od czasów studenckich bardzo się postarzała. Przybyło jej parę kilogramów tu i ówdzie, ale w zasadzie to ta sama dziewczyna sprzed pół wieku. Okazuje się, że jest bardzo szczęśliwa i przeżywają z mężem drugą młodość. Ma trójkę dzieci, wszystkie opuściły już rodzinny lokal, studiują. Nie potrzebują już nieustannej opieki rodziców, w chwili obecnej liczą się z ich zdaniem, niemniej jednak i tak zrobią co zechcą. Marysia pracuje w dużej korporacji, której kluczowym zajęciem są rurociągi. Jest tam zasadniczym projektantem i bardzo ceni sobie niezależność. Generalnie jest szczęśliwa i promieniuje tym szczęściem na innych. Posiada to duże znaczenie dla takich osób jak ja, którym potrzebne są ciągłe potwierdzenia tego, że jest dobrze. Mąż naszej przyjaciółki prowadzi swoją korporację i szalenie sobie ceni wolność, która jest przypisana zawodowi, jaki wykonuje, czyli architekt wnętrz. Powodzi im się bardzo dobrze. Ogólnie rzecz ujmując są estetyczną parą. Moim zdaniem nic się nie zmieniło od naszych młodych lat. Wszyscy ludzie to mówią. Z kim się nie spotkamy ten w każdej sytuacji mówi, że Marysia i Janek są świetni i ząb czasu ich nie naruszył.